Ryoko Owari Toshi, dzielnica Ukyio

Niniejszy, artykuł został napisany na potrzeby larpa Uguisu no uta – Pieśń Słowika, organizowanego przez grupę Larpownia.pl na konwencie  Orkon. Będzie to czwarty z serii larpów spod znaku „Legendy Pięciu Kręgów”, jakie tam rozegramy. Gorąco zapraszamy do uczestnictwa!

800px-Kiyonaga_bathhouse_women-2

Ochaya (お茶屋, dosłownie „dom herbaty”) jest prowadzona przez pana Hotakę, chociaż w Ryoko Owari Toshi (Miasto Końca Podróży), dzielnicy Ukyio (浮世, Przepływający Świat) plotkuje się, że tak naprawdę o wszystkim decyduje jego siostra Junko. Rodzeństwo ma do pomocy dwie sieroty, które, w zamian za przyjęcie do „rodziny” oraz opiekę, wykonują wszystkie prace, także te najpodlejsze. Mimo to to właśnie ta dwójka dzieciaków wydaje się być ulubieńcami większości pracowników dzielnicy skąpanej w świetle czerwonych latarni.

Do osób pracujących w przybytku należy jest również geisha (芸者),posługująca się pseudonimem Kiku (菊, Chryzantema), prawdziwa ozdoba herbaciarni. Artystka jest cały czas dostępna dla gości, gotowa zabawić ich rozmową, poezją czy też wraz z nimi uczestniczyć w chanoyu (茶の湯, Ceremonia Parzenia Herbaty, dosłownie: „wrzątek na herbatę”). Kilka lat temu wzięła też na naukę maiko (舞妓. uczennica gejszy), piękną, młodą i dobrze zapowiadającą się dziewczynę o dźwięcznym imieniu Kumiko. Krążą plotki, jakoby jej dziewictwo było na sprzedaż, a suma, o której mowa, ponoć może przyprawić o ból głowy. Dziewczyna jest jednak już dość znana, ponadto przyjaźni się z sierotami z Ochaya.

Oczywiście herbaciarnia nie może obyć się bez patrona. Jest to osoba okryta, jak przystało na Skorpiona, mgłą tajemnicy. Lecz fakt, że ochaya funkcjonuje znakomicie świadczy nie tylko o gospodarzach, lecz i o tajmeniczym patronie. Mówi, że jest to osoba niezwykle wpływowa, dostojna i ceniąca sztukę, co tylko podnosi prestiż przybytku. Tylko czy w dzielnicy Przepływającego Świata może być coś naprawdę stałego? Ktoś szepnął ostatnio, że patron się zmienił… teatr intryg musi trwać.

Ryokan (旅館, Gospoda) cieszy się za to pewną niezależnością, a niektórzy wprost mówią, że w przybytku tym można zakosztować rozkoszy, które nawet Skorpionom nie są miłe. Oczywiście, może być to tylko plotka, rozsiewana przez właścicielkę przybytku, panią Nanami. Wdowa samodzielnie prowadzi miejsce poświęcone hazardowi i picu sake, mając do pomocy swoją najukochańszą córkę oraz jej młodego męża. Ryokan ponoć skutecznie konkuruje z ochaya, wabiąc w swoje progi bardziej ubogich klientów dzielnicy Ukyio.

Tak jak gejsza wybrała na swoje miejsce schadzek herbaciarnię, tak oiran (花魁, Kurtyzana) oczekuje swoich klientów w gospodzie pani Nanami, by dopiero potem przyjąć ich w swoim skromnym domostwie. Przesławna Yua wydaje się być największym kwiatem dzielnicy Ukyio, co powoduje konflikt między nią oraz gejszą. Oiran nie przejmuje się jednak tym faktem, lecz z uśmiechem rozsiewa plotki, jakoby Kiku była tak naprawdę mężczyzną. Ponadto dosłownie kilka dni temu wzięła na nauki dziewczynę, której nie powinno nazywać się już dzieckiem, lecz młodą damą. Czy nie jest to zbyt późny czas, aby rozpocząć nauki? Ponoć ową młodą kobietę przyprowadził pan Shichirou, opiekun amfiteatru, a Yua chętnie ją przyjęła. Mogłoby to świadczyć o wielkim talencie uczennicy oiran.

Po ulicach czerwonej dzielnicy Ryoko Owari Toshi przechadzają się też aktorzy kabuki (歌舞伎), zgromadzeni wokół tutejszego amfiteatru. Mówi się, że prezentowane przez nich sztuki potrafią wzruszyć nawet najpoważniejszego z członków rodziny Hida, czy też zmusić do filozoficznych przemyśleń mnichów Togashi. Inni zaś, mniej przychylni, mówią, że są to osoby niegodne, pełniące nawet rolę yūjo (遊女, prostytutka), czy też handlujące kłamstwami. Niemniej, sztuka, która została na dzień dzisiejszy zapowiedziana, zwróciła uwagę licznych gości, a pan Shichirou może spodziewać się tłumów. O czym będzie przedstawienie, zapytacie? O Shiroi Uguisu, Białym Słowiku, a aktorzy maja odsłonić prawdziwą naturę przestępcy.

W dzielnicy Przepływającego Świata można sięgnąć również po mniej poetyckie rozrywki, bardziej skupiające się na sporcie i rywalizacji. Wspomniany pan Shichirou zajmuje się amfiteatrem, w którym organizowane są zawody sumō (相撲), do których mogą zgłaszać się również goście chcący sprawdzić się na ringu. Mężczyzna wydaje się być wpływową osobą w Ryoko Owari Toshi i to właśnie z nim uzgadnia się wiele spraw dotyczących całej dzielnicy. Niemniej rządzi się ona własnymi zasadami, które nie zawsze są zrozumiałe dla osób z zewnątrz.

Goście będą mogli skorzystać również z innych rozrywek. Część z nich jest powszechnie znana, legalna, jak chociażby łaźnia, w której można obmyć zmęczone ciało. Inne pojawiają się spontanicznie, jak chociażby okazja, aby porozmawiać z mnichem, który uwielbia snuć filozoficzne opowieści na uliczkach dzielnicy Ukyio. Mowa też o tych nielegalnych, jak opium, handel żywym towarem czy walki na śmierć i życie, podczas których gra się o naprawdę wysokie sumy.

 

Obrazek wyróżniający zaczerpnięto z wikipedii.
Onnayu (Żeńska Łaźnia), drzeworyt autorstwa Torii Kiyonagi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *